تركان و هندوان و اهل خراسان ، و دروى دوازده هزار مدرسه و مسجد بوده « 1 » [ از اصحاب امام اعظم ابو حنيفه « 2 » و امام شافعى رح ] « 3 » ، و در سر ميدان غزنين نيزهء « 4 » سه شاخ به زمين نصب كرده بوده‌اند ، و چنين مشهور بوده كه آن نيزهء سلطان محمود سبكتكين است و تا زمان سلطان سنجر بوده ، سلطان سنجر خواست كه آن نيزه را « 5 » از غزنين با خود ببرد هيچ چهارپاى آن را بر نتوانست داشت . و شرف آن ديار همين تمام است كه شيخ سنائى رح از آنجاست ، كنيت وى ابو المجد است و نام وى مجدود بن آدم و سنائى تخلص اوست ، و شيخ سنائى و پدر شيخ رضى الدين على لالا « 6 » چنانچه مذكور شد پسر عم يكديگر بوده‌اند ، و او از اعاظم شعراء متصوفه است ، و اكابر مشايخ سخنان ويرا در مصنفات خود بسيار آورده‌اند ، و بدان استشهاد كرده و « حديقة الحقيقة » « 7 » بر حقايق توحيد و معرفت و كمال سخنورى و بلاغت او بحقيقت گواهى ميدهد ، وى مريد خواجه يوسف همدانى روح إله روحه است .

--> ( 1 ) - عبارت : [ از اصحاب امام اعظم ابو حنيفة و امام شافعى رح ] از زيادات مج مىباشد . ( 2 ) - الامام الاعظم ابو حنيفه نعمان بن ثابت بن زوطى الزابلستانى الخراسانى يكى از ائمهء اربعه جمهور و پيشواى اهل راى و قياس ولادتش در سال 80 ه . در كوفه و وفاتش در 150 ه . در بغداد اتفاق شده است . امام شافعى : ابو عبد إله محمد بن ادريس بن عباس بن عثمان الشافعى المطلبى و هو الاب الرابع لرسول إله صلعم و التاسع للامام الشافعى « الامام الثالث من ائمة الجمهور الاربعة ، ولد الامام الشافعى بغزة من اعمال عسقلان سنة 150 ه و توفى بفسطاط مصر سنه 240 ه و دفن بمقبرة عبد الحكم . گرچه ظهور امام شافعى در خارج ايران بود اما تدوين « مكتب شافعى » و بسط و توسعه و رواج اين مذهب در خراسان بوده و مهم‌ترين مدارس و تأسيسات علمى اين مذهب در دو شهر نيشابور و مرو بود و مشهورترين فقهاء شافعيه از خراسان و بخصوص ازين دو شهر بروز و ظهور كرده‌اند . الفهرست - لابن النديم - طبقات الشافعية ابن سبكى . ( 3 ) - مج : شافعى رح در سر . مك : بوده و در سر . ( 4 ) - مج : نيزهء سه شاخ . مك : نيزهء شاخ . ( 5 ) - مج : نيزه را از غزنين با خود ببرد . مك : نيزه را با خود ببرد . ( 6 ) - عبارت : [ چنانچه مذكور شد ] از زيادات مج است . ( 7 ) - عبارت : ( بر حقايق توحيد و معرفت و كمال سخنورى و بلاغت او بحقيقت ) از زيادات مك مىباشد .